ayrılış

Baka kalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize,
dünya güzel;
Serde erkeklik var,
ağlayamam.

bugün

bugün anladı ki :

her gün bi şey daha biter
giderek acı vermez biten şeyler
kayıtsız bir razı oluş başlar
sıradan izler bırakır en tutkulu aşklarr..

sabahtı gün yeni yeni ağırmaktaa
puslu bi havayla karşılamaktaydı onu
derken dudaklarında süzülen
içinden gelen
dizeler bunlar oldu

sanki hayata
sanki güne
sanki kadere
sanki ona
sanki aşka inat..

kutlu mutlu umutlu sulu çok lu lu
bir doğum günü..
beklenenden çok uzak
beklentiden çok farklı
hissedilen kadar gerçek
bi o kadar acı verici
neden niçin ??
sebepsiz
ben doğmuşumm..
istemişmiyim ? kuvvetle muhetemel :):)
neden istemeyim ki
mükemmel bi anne tarafından getirilmek dünyaya
mükemmele yakın bir baba sayesinde
düzgün doğru sevdiklerimle yaşamak hayat boyu
24 yılı devirmek...
belki yarısı ömrümün belki de tamamına yakını ama hep umutlu.

bir dileğim var şimdi..
UMUTlu yaşamımda SİNEMim SERDARıımm tarafından korunması
MUKADDES yaşamımın herkes tarafından ANILması,
sonunda bir EMREnin çıkıp buna katılması..

bugün benim..
benim sevincim
benim hüznüm
benim kederim
benim sevgim
benim TEŞEKKÜR'üm..

hayata karşı..
iyi ki doğmuşum.
yağmur yağarken penceremden bakıp yanımda olmasını istediğim bütün yakınlarım..
sahilde ateş yaktığımızda közlediğmiz patateslerin pişmesini benim kadar sabırsızlıkla bekleyen,
uçurmalar dalgalanırken gökyüzünde benim kadar sevinen,
salıncakta sallanırken benim kadar gülen
avcılar da benim kadar huzura eren
özlemimde olan ve hep olcak olan
yanımda yer alan ve hep yer alcak olan
herkese
iiyi ki varsınız.
beni ben yapan ailem, dostlarım, arkadaşlarım..
hepinizi çok seviyorum.

17 agu 1999

yaralar kanadıkça biz acıdık
bedenler sıkıştıkça biz çırpındık
sessizlikte kayboldukça nefesler
hadi bi gayret deyip belki deyip
biz umut ettik.can'lar yokoldukçabiz dua ettik.
bir yıldız falı geliştirdik
kayan her yıldız giden bir can
yerinde kalan her yıldız duran bir can dedik
baktıık uzun uzuun
tuttuğumuz yıldızlar kayıp gitmesin istedik
kapatmadık yummadık gözümüzü
kaydıkça yıldızlar allahtan rahmet diledik.
tutunduk birbirimize
sarıldık, ağladık nöbetleşe..

çok mu büyüdü kalp yoksa beden mi çok küçüldü??
ağlasam gözyaşlarımda..
sussam bi ağrı taa orda
en içte, en derinde. canımı yakıyo desem kime?
kim bilebir ki bu kadar içi bu kadar derini..
peki ne bu acı? gidenin gitmesi mi yoksa kalanın terketmesi mi?
her şeye rağmen 'hayat devam ediyo' diye kandırmalı mı zihni
yoksa 'buna da alışılır' diyerek kadere boyun mu eğmeli?
ben gidiyo, o gidiyo, biz gidiyo...
içimden yavaş yavaş
acısını en içte bırakarak..
giden gidiyo.

yol arkadaşım

Yol arkadaşım gördün mü,
Duydun mu olup bitenleri?
Kıskanıyor insan bazen,
Basıp gidenleri
Yalnızlaşmışız iyice
Üstelik de alışmışız
Hiç beklentimiz kalmamış
Dosttan bile
Korkular basmış dünyayı
Şimdi bir semt adı “vefa”
Kutsal kavgalardan bile
Kaçan kaçana
Anlaşılır gibi değiliz
Tek bedende kaç kişiyiz
Hem yok eden, hem de tanık
Ne esaslı karmaşa
Ben sana küsüm aslında, haberin yok
Koyup gittiğin yerde kötülük çok
Kime kızayım, nazım senden başka kime geçer?
Benim sensiz kolum, bacağım, ocağım yok
Dünya bildiğin dünya, dönüp duruyor işte
Uzun uzun konuşuruz birgün son İstanbul beyi
Yol arkadaşım, nerdesin?

Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.
İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.
Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.
Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.
Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarın.
Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.
Dünü düşünüp pişman oldu,yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.
Farkında olmadan rezil etti bu gününü.
Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu.
Bir türlü beceremedi.
Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı...
Mutsuz oldu insan.
Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı; ama bugünü hiç yaşayamadı.
Ne yarın ne de dün!